#verbondenheid

kiezen

Posted on okt 10, 2018

‘Natuurlijk,’ zei ik in mezelf, ‘is het ‘t  makkelijkst hier op de landtong te wonen, een beetje te vissen, je in de zon bruin te laten branden, gezond en sterk te worden en goede boeken te lezen, alsof er niets aan de hand is en er op de wereld slechts vrede en welvaart heerst.’ … Om de een of andere reden schoot mij een vers van Polonski te binnen:

‘Wanneer de schrijver slechts een golf is en Rusland de oceaan, dan kan hij niet onbewogen blijven, wanneer er in de elementen beroering is ontstaan.’

… Als ik schrijver wilde worden, moest ik midden in de gebeurtenissen van het leven staan en mij niet terugtrekken in de stilte van de steppe en mij niet door de muziek van zelfs de allermooiste gedichten in slaap laten wiegen. … [Toen] stond mijn besluit om naar Moskou terug te keren … vast.

Konstantin Paustovski

(meer…)

oproep aan onszelf

Posted on okt 5, 2018

Wanneer gezegd wordt dat de mens fundamenteel goed is of naar het evenbeeld van God geschapen is, dan is dat niet zo maar een bewering, waar men het al of niet mee eens kan zijn, maar het is een oproep aan onszelf: een oproep die ons uitdaagt om onze verwachtingen over onszelf en anderen en hun effect op ons mensbeeld eens grondig te onderzoeken. Het is dus geen naïeve poging om de hardvochtigheid van mensen te ontkennen, maar het is een instructie om onze eigen hardvochtigheid en onze eigen egocentrische en onrealistische verwachtingen op te sporen en los te laten. De mogelijkheid bestaat dan dat onze zelf beleving ons iets heel fundamenteels over onszelf en daarmee over de menselijke natuur begint te tonen: een ander perspectief op de mens, een perspectief dat de contemplatieve tradities tot bloei trachten te brengen.

In dat perspectief beleven we noch onszelf noch de medemens uitsluitend als object, object van onze verwachtingen en behoeften, maar als subject, een wezen waarin we, naast alle kortzichtigheid en hardheid, menselijkheid kunnen onderkennen.  We beleven de ander dan zoveel mogelijk als eerste persoon, dat wil zeggen, zoals we onszelf beleven. Voor zover we de ander als subject kunnen beleven begint de scheiding tussen subject en object haar scherpte te verliezen. We zijn in staat ons in de ander in te leven. Een gevoel van verwantschap, van fundamentele verbondenheid begint de beleving van ons mensbeeld te kleuren. In de mate waarin we daartoe in staat zijn, zijn we in staat de naaste lief te hebben zoals onszelf. Concreet komt dit neer op een diepgaande verandering van onze levenshouding en ons mensbeeld. Volgens de boeddhistische traditie kan deze wijze van beleven zelfds uitgroeien tot het vermogen (siddhi) van telepatie.

In het contemplatieve leven blijft ons zelfonderzoek naar onze eigen menselijkheid dus niet staan bij onszelf: het leidt tot het vermogen en de bereidheid om ook de menselijkheid in de medemens te onderkennen. Dit is geen theoretische zaak, geen kwestie van goede voornemens om onszelf of anderen eens op een andere manier te bekijken. Er is meer voor nodig dan dat. Nodig is de beoefening van spirituele disciplines, die ons weer in contact brengen met onze eigen menselijkheid – waarin we soms zelfs nauwelijks meer in geloven.  Vervolgens ook disciplines die ons de ogen openen voor de menselijkheid van anderen en die ons leren de ander te zien en te benaderen als onszelf: als een wezen, dat net als wij fundamenteel zachtmoedig en gevoelig is,al wordt dat wezen dan ook – wederom net als wijzelf – beheerst door blindheid, egocentrisme, agressie, levensangst en teleurstelling over de mensen, over zichzelf en mogelijk over het leven in het algemeen. Vrijwel alle contemplatieve tradities reiken dergelijke discplines aan.

Han F. de Wit

(meer…)

alles ineen

Posted on aug 16, 2018

When we discover the Buddha that we are, we realize that everything and everyone is Buddha. … When we regard thoughts and emotions with humor and openness, that’s how we perceive the universe.

Pema Chödrön

(meer…)

verbondenheid voelen

Posted on mei 12, 2018

Op de site Greater Good in Action – Science-based Practices for a Meaningful Life – van de Universiteit van Californië te Berkeley, zijn simpele oefeningen te vinden om ons algehele gevoel van welbevinden te vergroten. De oefeningen zijn makkelijk te vinden op categorie (bijv. compassie, verbondenheid en optimisme), maar ook op de hoeveelheid tijd die de oefening kost en de moeilijkheidsgraad.

Als voorbeeld hieronder de link naar een oefening om ons gevoel van verbondenheid te vergroten:

https://ggia.berkeley.edu/practice/reminders_of_connectedness

‘Reminders of Connectedness’ bekijken
Casual |1x/month | 10+ mins

uiteenspatten

Posted on apr 13, 2018

De golf realiseert zich dat hij niet slechts golf is, maar ook water. … Natuurlijk zal ik mijn traject gaan en natuurlijk zal ik in de branding uiteenspatten. Natuurlijk gaat er niets verloren, er is alleen maar water en de golf keert terug naar wat hij altijd al was: water. En er komt altijd weer een volgende golf.

… wat moet je doen? Heel eenvoudig: komen zitten en weten dat je niet weet, weten dat niet bent wie je denkt te zijn. Soms denken we dat we een grote sterke golf zijn, groter en belangrijker dan de anderen. Soms  zien we onszelf als een klein, onbenullig golfje, een golfje van niets. Op ons kussen … zijn we niets van dat. Het vraagt moed en mededogen om niet langer iets te zijn.

Het gaat niet om de romantiek van ‘ik maak deel uit van een groter geheel’. Het gaat veel dieper. Zelfs ‘ik’ ben een golf, water, een samenspel van oorzaken en voorwaarden in die werkelijkheid als een enkele wezen. Het is de bereidheid water te zijn, de bereidheid golf te zijn en de bereidheid om in de branding uiteen te spatten. Het is bevrijdend en beangstigend tegelijk.

Edel Maex

(meer…)

moeder en dochter

Posted on apr 9, 2018

De blauwe berg is de moeder van de witte wolk. De witte wolk is de dochter van de blauwe berg. De hele dag lang hebben ze elkaar nodig, zonder van elkaar afhankelijk te zijn. De witte wolk is altijd de witte wolk. De blauwe berg is altijd de blauwe berg. Volledig onafhankelijk, volledig afhankelijk.

Kokyo Meg Porter Alexander
vertaalde Tōzans woorden in de vrouwelijke vorm

(meer…)

Vow of Humankind

Posted on dec 14, 2017

Keeping calm and composed,

Let us awaken to our True Self,
become fully compassionate humans,

make full use of our gifts
according to our respective missions in life,

discern the agony both
individual and social
and its source,

recognize the right direction
in which history should proceed,
and join hands
without distinctions of race, nation, or class.

Let us, with compassion,vow
to bring to realization
humankind’s deep desire for
Self-emancipation

and construct a world
in which everyone
can truly and fully live.

Hisamatsu Sin’ichi

Gelofte aan de mensheid

Posted on dec 12, 2017

Kalm en evenwichtig:

Laat ons ontwaken tot ons ware Zelf,
mensen worden, vol van mededogen.

Onze gaven ten volle ontplooien,
ieder volgens de eigen roeping in het leven.

Ons bewust worden van de doodsstrijd
persoonlijk en maatschappelijk
en de bron ervan onderkennen.

De juiste richting ontdekken
waarin de geschiedenis zou moeten voortgaan
en elkaar de hand reiken
zonder onderscheid naar man- of vrouw-zijn,
zonder onderscheid naar ras, natie of klasse.

Laat ons met mededogen de gelofte afleggen
het diepe verlangen van de mensheid
naar bevrijding van haar ware Zelf
werkelijkheid te doen worden

en een wereld bouwen
waarin iedereen
waarachtig en in heelheid kan leven.

Hisamatsu Sin’ichi

stoffige zachtheid

Posted on okt 22, 2017

“The Buddha’s view of home leaving is summarized in these words: ‘Household life is crowded and dusty; life gone forth is wide open. It is not easy, while living in a home, to lead the holy life.’ …  We need to regard the Buddha’s first teaching about ‘life gone forth’ carefully; we need to be careful about cutting off both human feelings and relationships. Practicing nonattachment is not the same as practicing detachment. The former practice addresses the human selfishness we bring to all of our relationships and is guided by the relinquishing of self-clinging to reactions that arise. The latter is repressive and disconnected and seeks to keep our delusional selfcenteredness intact by avoiding intimate relational contact and feelings.

Furthermore, the description of family life as ‘crowded and dusty’ might encourage some to think that holiness is found elsewhere than that dustiness. Somewhere, other than right where we are, there is an ideal practice life that is dustless. Somewhere there exists a life pure and elevated from the dust of human family relations. Imagining this to be true is a serious mistake, and sadly not an uncommon one. While each of us needs to find quiet time to reflect on our true nature, it is important to see buddha-nature reflected even in our most annoying family members, relatives, and associates. If we cannot do this, our practice develops a puritanical, precious, detached, and heartless quality.” – Grace Schireson

(meer…)

what kind of mind are we living in?

Posted on okt 15, 2017

we live in our mind
we take our mind with us everywhere
even in our sleep we cannot leave it behind

how we live in our mind is up to us

You have this country and you try to make it a pleasant place for you to live in, you grow trees and you keep it clean. And you have your homes, your rooms, which you keep clean, decorate, try to make it a pleasing environment. And we have our bodies, which we keep clean, we eat the right food, excercise and we try to make ourselves look attractive, keep healthy and fit. But the place we really live, is in our mind. And how much time and effort do we give to making our mind a pleasant place in which to dwell? To cleaning it, to opening up the windows to let some fresh air in, to decorate it beautifully, to make it a fit place to stay so that we live in our mind comfortably and we are at home in our mind, so that our mind is a friend to us.

This is very important because if we don’t have a peaceful friendly mind its very hard to be peaceful and friendly to our families, in our workplace, with our neighbours and in the country and from there to the world.

The kind of society we have reflects the mind of the people living in that society. So each one of us is culpable of the society we live in. Who made the rules? Who elected the politicians who made the rules? Who goes along with the rules that have been made? Each of us is responsible. We cannot just put the blame on other people, each one of us has the responsibility to develop our selves, our minds, to open up our heart.

So often people feel quite helpless and hopeless: what can I do, I am just one? But each of us is not sealed in a bubble, each one of us is constantly interacting with other beings; and even on that level how much time do we spend each day trying to make each other happy?  Our colleages, our family, the peolpe we meet? Are we kind? Is our speech kind? Do we make people feel better for having matters or worse?  If a society is full of people who are kind to each other, all other, then that is a very different society from one where people disregard each other, where people speak rudely to each other or despise each other.

Jetsunma Tenzin Palmo

(meer…)