april 2018

niets verwachten

Posted on apr 17, 2018

Master Obaku, the teacher of Master Rinzai, was famous for his frequent admonition to his students, “Don’t expect anything from the Three Treasures.” Time after time he was heard to say this. One day, however, Master Obaku was observed in the act of bowing, and was challenged about his practice.

“You always tell your students not to expect anything from the Three Treasures,” said the questioner, “and yet you have been making deep bows.” In fact, he had been bowing so frequently and for so long that a large callous had formed on his forehead at the point where it touched the hard floor. When asked how he explained this, Master Obaku replied, “I don’t expect. I just bow.”

This is the state of being one with the Three Treasures. Let us just make gassho. Let us just bow.

Taizan Maezumi Roshi



Posted on apr 16, 2018

Jiaoan (Chinese, eleventh–twelfth centuries) was the niece of a high official of the Song dynasty. When she was young, she decided not to marry or bear children and she set her heart on the way of Chan. She experienced a clear awakening at the words of Master Yuanwu Keqin as he spoke to the assembly. Later, Yuanwu said to her [Jiaoan], “You should go on to erase your views— then you will finally be free.”
She answered in verse:

The pillar pulls out the bone sideways;
the void shows its claws and fangs;
even if one profoundly understands,
there is still sand in the eye.

Zenki Mary Mocine’s Reflection (excerpt): … What is this sand? I think it represents our small self, our humanity. We must include this small self within our profound understanding of the “Big Self” that includes everyone, or we fall off into one-sided practice. So we must practice everyday life, but with the mind of emptiness. We need to include our emotions and views in our practice so as to see their emptiness. I have found that my life works when I do not try to suppress emotions or deny that I have views. When I deny them, they just sneak up on me later and cause problems. …



Posted on apr 13, 2018

De golf realiseert zich dat hij niet slechts golf is, maar ook water. … Natuurlijk zal ik mijn traject gaan en natuurlijk zal ik in de branding uiteenspatten. Natuurlijk gaat er niets verloren, er is alleen maar water en de golf keert terug naar wat hij altijd al was: water. En er komt altijd weer een volgende golf.

… wat moet je doen? Heel eenvoudig: komen zitten en weten dat je niet weet, weten dat niet bent wie je denkt te zijn. Soms denken we dat we een grote sterke golf zijn, groter en belangrijker dan de anderen. Soms  zien we onszelf als een klein, onbenullig golfje, een golfje van niets. Op ons kussen … zijn we niets van dat. Het vraagt moed en mededogen om niet langer iets te zijn.

Het gaat niet om de romantiek van ‘ik maak deel uit van een groter geheel’. Het gaat veel dieper. Zelfs ‘ik’ ben een golf, water, een samenspel van oorzaken en voorwaarden in die werkelijkheid als een enkele wezen. Het is de bereidheid water te zijn, de bereidheid golf te zijn en de bereidheid om in de branding uiteen te spatten. Het is bevrijdend en beangstigend tegelijk.

Edel Maex



Posted on apr 12, 2018

May the goddess of speech enable us to attain all possible eloquence,
she who wears on her locks a young moon,
who shines with exquisite lustre,
who sits reclined on a white lotus,
and from the crimson cusp of whose hands pours,
radiance on the implements of writing, and books produced by her favour.

On Saraswati, Sarada Tilaka


even afkoelen

Posted on apr 11, 2018

Everyone is looking for someone to blame, and therefore aggression and neurosis keep expanding. Instead, pause and look at what’s happening with you. When you hold on so tightly to your view of what they did, you get hooked. Your own self-righteousness causes you to get all worked up and to suffer. So work on cooling that reactivity rather than escalating it. This approach reduces suffering – yours and everyone else’s.

Pema Chödrön


moeder en dochter

Posted on apr 9, 2018

De blauwe berg is de moeder van de witte wolk. De witte wolk is de dochter van de blauwe berg. De hele dag lang hebben ze elkaar nodig, zonder van elkaar afhankelijk te zijn. De witte wolk is altijd de witte wolk. De blauwe berg is altijd de blauwe berg. Volledig onafhankelijk, volledig afhankelijk.

Kokyo Meg Porter Alexander
vertaalde Tōzans woorden in de vrouwelijke vorm



Posted on apr 5, 2018

During a question period, Mole asked, “How important is intelligence to the practice?”
Raven asked, “How do you use it?”
Mole said, “As best I can with what it is.”
Raven asked, “How do you depend on it?”
“You know,” said Mole, “I really don’t depend on it very much at all.”
Raven bobbed his head silently.

Robert Aitken Rōshi


mes en bijl

Posted on apr 4, 2018

Helemaal boven op de berghellingen zie ik slechts oude houthakkers.
Ieder heeft de geest van het mes en de bijl.
Hoe kunnen zij de bergbloemen zien,
weerspiegeld in het water – stralend, rood?


(China, lekennon, 7e – 9e eeuw)